اضطراب و اختلالات جبری در سگ‌ها

اختلال وسواسی-جبری (OCD)

در سگ‌ها اختلال وسواسی-جبری به یک رفتار تکراری و نسبتاً ثابت از فعالیت‌ها یا حرکات بی‌هدف و بی‌منظور مشخص می‌شود. این رفتار عموماً از رفتارهای طبیعی روزمره (مانند بهداشت، خوردن و راه رفتن) برخاسته می‌شود، اما رفتار تکراری تأثیری بر عملکرد رفتاری طبیعی ندارد. به آن به عنوان “OCD” یا “اختلال وسواسی-جبری” اطلاق می‌شود.

رفتارهای وسواسی-جبری که بیشترین توجه را به خود جلب می‌کنند، اغلب به شرح زیر هستند: چرخش بی‌انتها، تعقیب دم، خودآزاری، هالوسیناسیون (در واقع گزند را تعقیب می‌کند)، چرخش،، گاز گرفتن از موها/هوا، پیکا ( مدفوع خواری )، پرسه زدن، نگاه کردن به طرف خاصی و صدا زدن. بعضی از سگ‌ها نشانه‌های خشونت را نیز نشان می‌دهند.

نژاد و سن چه تاثیری دارد؟

هیچ نژاد، جنسیت یا سن خاصی از سگ‌ها به طور خاص به اختلال وسواسی-جبری مبتلا نمی‌شوند، با این حال نوع خاص OCD که نشانه‌ها را نشان می‌دهد ممکن است توسط نژاد تحت تأثیر قرار گیرد، مثلاً چرخش مقابل خودآزاری. همانند سایر اختلالات اضطرابی، شروع OCD در اوایل دوره رشدی سگ رخ می‌دهد، حدود ۱۲ تا ۲۴ ماهگی، هنگامی که سگ در حال رشد است (که به طور کلی در سن ۱۲ تا ۳۶ ماهگی در سگ‌ها تعریف می‌شود). اگر علائم اولیه رفتار وسواسی در سگ خود را مشاهده می‌کنید و آن از نژادی است که تحت تاثیر رفتار سگ های دیگر قرار می‌گیرد مداخله زودهنگام بسیار حیاتی است.

علت های ابتلای سگ به اختلال وسواسی-جبری

• بیماری یا وضعیت دردناک جسمی ممکن است اضطراب سگ شما را افزایش می دهد و به این مشکلات کمک می کند.

• حبس و محدودیت می‌تواند با چرخش مرتبط باشد.

• پیری و تغییرات مرتبط با سیستم عصبی، بیماری عفونی (بطور اصلی شرایط ویروسی سیستم عصبی مرکزی) و سمی (به عنوان مثال، مسمومیت با سرب) ممکن است منجر به علائم اختلال وسواسی-جبری سگ شما شود.

تشخیص اختلال

دامپزشک شما بر روی سگتان یک معاینه فیزیکی کامل انجام خواهد داد. شما باید تاریخچه جامعی از سلامتی سگتان ارائه دهید، از جمله تاریخچه علائم، هرگونه اطلاعاتی که درباره خانواده سگتان دارید، و حوادثی که ممکن است رفتار را به همراه داشته باشد بگویید. یک آزمایش cbc , cbt کامل از سگ نیاز است.

درمان اختلال وسواسی-جبری سگ

مربی ها بهتر می‌توانند این مشکل را حل کنند اگر سگ شما خودآزاری شدید و آسیب خودتحریکی نشان دهد، ممکن است نیاز به بستری شدن داشته باشد. سگ باید داروی ضد اضطراب مصرف کند ، که ممکن است نیاز به روزها یا هفته‌ها درم ان، نظارت مداوم، تحریک و مراقبت داشته باشد. در موارد شدید، احتمالاً نیاز به آرام‌بخشی وجود دارد.
دامپزشک شما همراه با یک برنامه تغییر رفتار داروهای ضد اضطراب را تجویز خواهد کرد. اگر امکانش وجود دارد، از سگ خود ویدیو بگیرید همان زمانی که رفتار آغاز می‌شود. هرگونه بیماری پوستی خارش‌زا باید توسط دامپزشک تشخیص داده شود، زیرا خارش و درد/عدم راحتی با اضطراب مرتبط هستند.
بسیار مهم است که به محض مشاهده رفتار مجبور کننده در سگ خود، این تکنیک‌ها را آموزش دهید.
آموزش ممکن است با یک علامت صوتی همراه شود که به سگ می‌گوید که رفتاری را انجام دهد که با رفتار غیر عادی رقابت دارد (به عنوان مثال، به جای چرخیدن، بیمار می‌آموزد برای استراحت و دراز کشیدن با سر و گردن به سمت زمین روی بالش آماده شود و وقتی به آن گفته شود “سر پایین” این رفتار را انجام دهد).

از تنبیه باید خودداری شود، زیرا ممکن است باعث افزایش اضطراب شود و رفتار را بدتر کند یا باعث شود که سگ بدتر شود. همچنین، باید از محدودیت فیزیکی بیش از حد خودداری شود. استفاده از باندها، گردنبند، تقویت کننده‌ها و قفس ها باید به حداقل ممکن و یا طبق توصیه دامپزشک شما استفاده شود. داروها ممکن است چند هفته طول بکشد تا تاثیری بر رفتار هدف داشته باشند – اولین نشانه از تأثیر ممکن است تغییرات در مدت زمان یا فراوانی حملات باشد، نه کاملاً قطع شدن رفتارهای ناخواسته.
تعیین انتظارات واقع‌گرایانه برای تغییر به شما کمک می‌کند تا نتیجه مداخله رفتاری و پزشکی را مدیریت کنید. عود نشدن به رفتارهای قبلی در مواقع استرس‌زا یا شرایط جدید امری معمول و مورد انتظار است.

سعی نکنید حیوان خانگی خود را آرام کنید که نیازی به چرخیدن یا انجام سایر رفتارهای تکراری داشته باشد این به‌طور ناخواسته به رفتار تکراری انگیزه می‌دهد. تنها زمانی به سگ پاداش دهید که مشغول آن رفتار نباشد و آرامش داشته باشد.

• سایت منبع مطالب…

مقالات مجله زی‌پت را مطالعه کنید